Hoewel de Opticon LCR MK2 op veel punten overtuigt, zijn er ook duidelijke beperkingen. Ten eerste is het laagbereik: met een frequentiebereik dat officieel tot 70 Hz (-3 dB) loopt en een basreflexafstemming van 45 Hz, levert de speaker gecontroleerde maar beperkte diepte in de lage frequenties. Voor echte kinodiepte en voelbare sub-bass is een subwoofer vrijwel noodzakelijk, zeker in grotere ruimtes of voor liefhebbers van bombastische actiefilms.
Een ander aandachtspunt is de nominale impedantie van 4 ohm. Dat betekent dat sommige versterkers, vooral oudere of zwakkere AV-receivers, extra stroom moeten leveren, en niet alle goedkope receivers zullen even soepel werken. Hoewel de gevoeligheid redelijk is, vraagt de speaker bij zwaardere belastingen om een versterker met voldoende stabiliteit. Daarnaast ontbreekt magnetische afscherming: in situaties met oudere CRT-monitoren of bepaalde gevoelige apparatuur kan dit tot storingen leiden, al is dat in praktijk met moderne LCD/OLED-televisies zelden een probleem.
Ten slotte kan de geringe kastdiepte (128 mm) en de on-wall focus leiden tot compromis in interne demping en resonantie-gedrag vergeleken met grotere, volumineuzere centerluidsprekers. Dali heeft dit grotendeels goed geoptimaliseerd, maar wie een extreem volle laag of super-extended bas zoekt, zal aanvullend moeten investeren in subruimte of grotere vloerstaande modellen.